Geschreven door Trouwplannen
Deze real wedding is anders dan anders. Zoals je zo gaat lezen hebben Janet en Marcel een bijzonder, aangrijpend verhaal. Ze vertellen graag over hun achtergrond en daarom hebben wij voor een keer onze real wedding iets aangepast.
Hallo lieve mensen,
.JPG "Milou")
Mij naam is nu Janet Slagers en ik ben 33 jaar. Ik ben getrouwd met Marcel Slagers 44 jaar. Samen hebben we 4 kinderen Linda, zij is mijn stiefdochter en is 14 jaar. Onze sterretje: Milou Slagers. Zij heeft helaas maar 2 dagen bij ons mogen zijn, ze is in Zwolle in onze armen overleden. Ook hebben we een tweeling Duuk en Isa.
Ik begin bij het begin:
Marcel en ik kennen elkaar van Eetcafé de bakker. Marcel was gescheiden dus zag hem wel eens in het café. Hij had toen die tijd een vriendinnetje. We vonden elkaar gewoon aardig. Op een avond moest ik werken in het café, hij stond precies voor me ik keek hem aan en dacht mmmmm je bent best lekker. Op dat zelfde moment zei hij tegen zijn vriendinnetje: ‘Als ik het ooit uit krijg met jou is Janet de eerste die ik wel zou willen’. Toen die verkering uit ging hebben we vaak gekletst aan de bar in het café.
In december zijn we gaan stappen in Hengelo. Ik was samen met mijn vriendin Jacqueline. In die mega drankvolle avond stonden we op de dansvloer ik zei: ‘ik ben best benieuwd hoe jij kust’. Waarop Marcel antwoordde: ‘oh geen probleem’. Niet wetend dat zijn ex-vriendinnetje er ook was en Marcel het er alleen om ging dat hij met twee dames naar buiten kon lopen en hij draaide zich om en zwaaide nog even naar zijn ex .
Marcel en ik zijn naar mijn huisje gegaan. ‘s Morgens werd ik wakker om 9.15 en schrok me dood. Papa en mama zouden om half tien komen. Ik zei ‘Marcel je moet eruit pa en ma komen zo’… Ik dacht weg hier. Hoe moest ik dat mijn vader vertellen, een man van 12 jaar ouder die ook nog eens een kind heeft.
Ik had het mama verteld en ze zei als jij gelukkig bent meisje dan ben ik dat ook. Mijn vader zei “ik wil hem eerst zie”n (Op zn twents ). We hebben toen meteen de knoop maar doorgehakt.
Een jaar later raakte ik verwachting van onze eerste kindje: Milou Sofia Marel Slagers. Een prachtig kindje van 8 pond en 53 cm. Milou is na twee dagen overleden in onze armen. Een ontzettende heftige periode … In die periode weet je pas wat onvoorwaardelijke liefde is… Toen we Milou die 5 dagen thuis hadden opgebaard met al haar knuffeltjes, bloemetjes etc vroeg mijn man aan mij: ‘Janet ik wil dat jij mijn vrouw wordt…’ Precies 1 jaar na het overlijden van ons meisje kwamen we erachter dat we in verwachting waren van onze tweeling . Hoe bijzonder en speciaal is dit
Maar wat zat ik over mijn achternaam in , Marcel Slagers, Linda Slagers, Milou Slagers, Duuk en Isa Slagers en ik heette Nijhof. Ik wilde zo graag met trots de achternaam van mijn man en kinderen dragen omdat ik zoveel van Marcel hield en van mijn kinderen.
Onze dag zag er als volgt uit:
Een nacht voor mijn huwelijk heb ik geslapen bij mij ouders en Marcel met Linda in ons eigen huis. Er waren die avond 3 hele goede vriendinnen ook bij me. ‘s Morgens ging de wekker, Liesbeth deed mijn haar en make-up en hielp me met het aan trekken van de jurk. Zenuwachtig wachtte ik op Marcel. Daar kwam hij aan scheuren in de trouwauto die hij had geregeld…
De familie verzamelde zich bij ons huis daar hebben we koffie gedronken en wat gegeten. We zijn toen naar het gemeentehuis gereden. Bij binnen komst werd het nummer van Marco Borsato gedraaid. Mijn vader gaf me weg aan Marcel, zo speciaal moment…
Bij binnen komst waren de eerste woorden van de ambtenaar naar mijn vader gericht:
Kwart over zeven op woensdagmorgen
hoort ze mijn stem die haar zachtjes wakker maakt
vandaag is je grote dag
in gedachten is ze hier bij mij
in mijn ogen blijft ze altijd klein
Dat klein is ze dus echt niet meer beste Alfons, hier staat je dochter, een echtgenote, een moeder….jij mocht haar weggeven, al is dat weggeven symbolisch, jullie band is zo goed!
Nou tranen met tuiten kan ik je vertellen! Na een mooie ceremonie wilde ik mijn stiefdochter nog wat voordagen omdat ze mijn dochter niet is maar wel zo voelt:
Voor linda
Waarheen onze wegen ook gaan
Ik zal altijd achter je staan
Door mij aan jou gegeven
Een vriendschap voor het leven
De ambtenaar vertelde in het gemeentehuis dat er geen ringen waren maar later op de dag alles goed kwam. Bij vertrek werden er mooie bellen geblazen. Na de ceremonie hebben we heerlijk soep en broodjes gegeten bij eetcafé de bakker in Enter. Wij zijn toen weggegaan en hebben de trouwreportage laten maken.
Na de foto’s hebben we met zijn allen heerlijk gegeten bij zalencentrum de krol in Enter. Waar daarna het grandioze feest werd gevierd. Nadat de mensen ons hadden gefeliciteerd moest de openingsdans natuurlijk komen. Normaal gesproken een Quik step maar wij hadden 2 kinderstepjes geregeld en 1 rondje op de dans vloer en hup eraf dus een Quik step…. Toen we de openingsdans hadden gedaan kwam Guus ons de ringen brengen die we die dag hadden vergeten met een dikke knipoog
Na veel te veel hebben genuttigd en mega feest te hebben gevierd zijn we naar huis gegaan en ben als een blok in slaap gevallen.
Wil jij je óók opgeven voor onze Real wedding? Doe dat dan hier!
Deze real wedding is anders dan anders. Zoals je zo gaat lezen hebben Janet en Marcel een bijzonder, aangrijpend verhaal. Ze vertellen graag over hun achtergrond en daarom hebben wij voor een keer onze real wedding iets aangepast.
Hallo lieve mensen,
Mij naam is nu Janet Slagers en ik ben 33 jaar. Ik ben getrouwd met Marcel Slagers 44 jaar. Samen hebben we 4 kinderen Linda, zij is mijn stiefdochter en is 14 jaar. Onze sterretje: Milou Slagers. Zij heeft helaas maar 2 dagen bij ons mogen zijn, ze is in Zwolle in onze armen overleden. Ook hebben we een tweeling Duuk en Isa.
Ik begin bij het begin:
Marcel en ik kennen elkaar van Eetcafé de bakker. Marcel was gescheiden dus zag hem wel eens in het café. Hij had toen die tijd een vriendinnetje. We vonden elkaar gewoon aardig. Op een avond moest ik werken in het café, hij stond precies voor me ik keek hem aan en dacht mmmmm je bent best lekker. Op dat zelfde moment zei hij tegen zijn vriendinnetje: ‘Als ik het ooit uit krijg met jou is Janet de eerste die ik wel zou willen’. Toen die verkering uit ging hebben we vaak gekletst aan de bar in het café.
In december zijn we gaan stappen in Hengelo. Ik was samen met mijn vriendin Jacqueline. In die mega drankvolle avond stonden we op de dansvloer ik zei: ‘ik ben best benieuwd hoe jij kust’. Waarop Marcel antwoordde: ‘oh geen probleem’. Niet wetend dat zijn ex-vriendinnetje er ook was en Marcel het er alleen om ging dat hij met twee dames naar buiten kon lopen en hij draaide zich om en zwaaide nog even naar zijn ex .
Marcel en ik zijn naar mijn huisje gegaan. ‘s Morgens werd ik wakker om 9.15 en schrok me dood. Papa en mama zouden om half tien komen. Ik zei ‘Marcel je moet eruit pa en ma komen zo’… Ik dacht weg hier. Hoe moest ik dat mijn vader vertellen, een man van 12 jaar ouder die ook nog eens een kind heeft.
Ik had het mama verteld en ze zei als jij gelukkig bent meisje dan ben ik dat ook. Mijn vader zei “ik wil hem eerst zie”n (Op zn twents ). We hebben toen meteen de knoop maar doorgehakt.
Een jaar later raakte ik verwachting van onze eerste kindje: Milou Sofia Marel Slagers. Een prachtig kindje van 8 pond en 53 cm. Milou is na twee dagen overleden in onze armen. Een ontzettende heftige periode … In die periode weet je pas wat onvoorwaardelijke liefde is… Toen we Milou die 5 dagen thuis hadden opgebaard met al haar knuffeltjes, bloemetjes etc vroeg mijn man aan mij: ‘Janet ik wil dat jij mijn vrouw wordt…’ Precies 1 jaar na het overlijden van ons meisje kwamen we erachter dat we in verwachting waren van onze tweeling . Hoe bijzonder en speciaal is dit
Maar wat zat ik over mijn achternaam in , Marcel Slagers, Linda Slagers, Milou Slagers, Duuk en Isa Slagers en ik heette Nijhof. Ik wilde zo graag met trots de achternaam van mijn man en kinderen dragen omdat ik zoveel van Marcel hield en van mijn kinderen.
Onze dag zag er als volgt uit:
Een nacht voor mijn huwelijk heb ik geslapen bij mij ouders en Marcel met Linda in ons eigen huis. Er waren die avond 3 hele goede vriendinnen ook bij me. ‘s Morgens ging de wekker, Liesbeth deed mijn haar en make-up en hielp me met het aan trekken van de jurk. Zenuwachtig wachtte ik op Marcel. Daar kwam hij aan scheuren in de trouwauto die hij had geregeld…
De familie verzamelde zich bij ons huis daar hebben we koffie gedronken en wat gegeten. We zijn toen naar het gemeentehuis gereden. Bij binnen komst werd het nummer van Marco Borsato gedraaid. Mijn vader gaf me weg aan Marcel, zo speciaal moment…
Bij binnen komst waren de eerste woorden van de ambtenaar naar mijn vader gericht:
Kwart over zeven op woensdagmorgen
hoort ze mijn stem die haar zachtjes wakker maakt
vandaag is je grote dag
in gedachten is ze hier bij mij
in mijn ogen blijft ze altijd klein
Dat klein is ze dus echt niet meer beste Alfons, hier staat je dochter, een echtgenote, een moeder….jij mocht haar weggeven, al is dat weggeven symbolisch, jullie band is zo goed!
Nou tranen met tuiten kan ik je vertellen! Na een mooie ceremonie wilde ik mijn stiefdochter nog wat voordagen omdat ze mijn dochter niet is maar wel zo voelt:
Voor linda
Waarheen onze wegen ook gaan
Ik zal altijd achter je staan
Door mij aan jou gegeven
Een vriendschap voor het leven
De ambtenaar vertelde in het gemeentehuis dat er geen ringen waren maar later op de dag alles goed kwam. Bij vertrek werden er mooie bellen geblazen. Na de ceremonie hebben we heerlijk soep en broodjes gegeten bij eetcafé de bakker in Enter. Wij zijn toen weggegaan en hebben de trouwreportage laten maken.
Na de foto’s hebben we met zijn allen heerlijk gegeten bij zalencentrum de krol in Enter. Waar daarna het grandioze feest werd gevierd. Nadat de mensen ons hadden gefeliciteerd moest de openingsdans natuurlijk komen. Normaal gesproken een Quik step maar wij hadden 2 kinderstepjes geregeld en 1 rondje op de dans vloer en hup eraf dus een Quik step…. Toen we de openingsdans hadden gedaan kwam Guus ons de ringen brengen die we die dag hadden vergeten met een dikke knipoog
Na veel te veel hebben genuttigd en mega feest te hebben gevierd zijn we naar huis gegaan en ben als een blok in slaap gevallen.
Wil jij je óók opgeven voor onze Real wedding? Doe dat dan hier!
Trouwleveranciers
Socials
